

Kartalkaya yangından sonra eşi ve kızının hatıralarıyla dolu evine girmekte zorlandığını belirten Hilmi Altın, eşini ve kızının mezarlarını sık sık ziyaret edebilmek için Soma'da kayınpederi ve kayınvalidesiyle yaşıyor. Her gün eşi ve kızını mezarı başında ziyaret eden Altın, eski günleri özlemle anıyor.
Bolu Kartalkaya Grand Kartal Otel'de 21 Ocak 2025'te 78 kişinin hayatını kaybettiği, 137 kişinin yaralandığı yangının üzerinden yaklaşık 1 yıl geçti. Yangında yaşamını yitirenlerin acısı tazeliğini ilk gün ki gibi korumaya devam ediyor. İzmir'de kızının isteği üzerine güzel bir tatil hayaliyle gittiği otelde eşi Kübra Tonguç ve kızı Alya'yı kaybeden Hilmi Altın, yangından, tutunmaya çalıştığı pencereden yerdeki yatak üzerine düşerek kurtuldu.
Yangından sonra eşi ve kızının hatıralarıyla dolu İzmir bulunan evine girmekte zorlanan Altın, eşini ve kızının mezarlarını sık sık ziyaret edebilmek için Soma'da kayınpederi ve kayınvalidesiyle birlikte kalıyor.
Her sabah iş yerinden önce Belediye Mezarlığı'na gidip eşine ve kızına dua eden Altın, kabirlerin başında oturup eski günlerin özlemini duyuyor.
Hilmi Altın, olaydan sonra hiçbir eşyanın yerinin değiştirmediği İzmir'de bulunan evine ise ara sıra ailesinin anılarını yaşatmak için uğruyor.
Yaşananları bir türlü kabullenemediğini ifade eden Hilmi Altın, "Her sabah kahvemi alıyorum mezarlığa geliyorum, önce dua ediyorum. Sonra sabah Alya'mı okula yollamış gibi eşimle kahve sohbetimi yapıyorum. Ondan sonra işe gidiyorum. Mezarlarını hala yaptıramıyorum. Yaptırınca kabullenmiş olacağımı düşünüyorum" dedi.
Olayın üzerinden bir sene geçtiğine inanmak istemediğini dile getiren Altın "Doğal bir ölüm olmadığı için insanın bunu idrak etmesi de zaman alıyor. Bir adalet arayışı da olunca aslında yası bir anda bir kenara bırakıp insan bir an evvel bu büyük katliamda sorumluluğu olan kişilerin cezalandırılmasını istiyor." diye konuştu.
Yangına ilişkin yargılama sürecinde Bolu'ya gidip gelirken kilometrelerce yol kat ettiğini, amacının olayı tam olarak anlamak ve anlatmak olduğunu belirten Altın, "Eve geliyorsun. Kapıyı çalma lüksüm yok artık çünkü evde kimse yok. Tek başına giriyorsun eve. Sessizliğin içinde kalıyorsun. O zaman insan gerçekten çok zorlanmaya başlıyor." dedi.
Hilmi Altın, yangında hayatını kaybeden Özyeğin Üniversitesi İşletme Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Atakan Yalçın ve 10 yaşındaki kızı Derin Elif Yalçın'ın aile dostları olduklarını, Alya'nın en yakın arkadaşı olduğu Derin ile tatile gitmek için plan yaptığını söyledi.
Kızları çok istediği için tatile gitmeyi kabul ettiklerini belirten Hilmi Altın, o günleri şöyle anlattı;
"Alya'nın çok büyük hayaliydi. Daha önce en yakın arkadaşıyla hiç tatil yapmamıştı. Hayalleri de ortaktı. Beraber üniversite okumak ve ev arkadaşı olmak istiyorlardı. İkisi de veteriner olmak istiyordu, hayvanları çok seviyordu. Son hafta yaptık rezervasyonu ama şunu gördüm, Alya ve Derin beraber takvim yapmışlar, o takvim çok daha geriden başlıyor. Alya burada 16 günden başlatmış takvimi. 16 gün kala daha biz ne rezervasyon ne gideceğimizle ilgili bir konuşma yapmıştık hatta ben inatla diyordum ki 'Gitmeyeceğiz.' Alya ve Derin puset arkadaşıydı, can arkadaşlardı, beraber büyüdüler. Aynı okullara gitmediler ama eve geldiklerinde yine beraberlerdi. Biz şehir değiştirdik, o bağ yine kopmadı. Beraber melek oldular. Derin babasını yanında götürdü, Alya'm annesini götürdü."
Acılı Baba Hilmi Altın, yangında hayatını kaybeden 78 kişinin toplum tarafından hep sevileceğini, emanetlerine sahip çıkacaklarını belirtti.
Ailesiyle birlikte yer aldığı görüntüler ve fotoğraflara bakarak özlemini gidermeye çalışan Altın;
"Bazen kendimi videoyu izlerken kahkahalar içinde buluyorum çünkü o ana dönüyorum ama video bittiğinde ve ayağa kalktığımda gerçeklik yüzüme vuruyor. Hiçbir zaman 'Böyle büyük bir acıyı yaşıyorum ama lanet olsun.' demedim. Herhalde bize başka türlü bir vazife bırakıldı. Onların mertebesi daha yüksekmiş ki bizden daha erken gittiler. Belki Rabb'im diyor ki 'Siz başka olayların olmasını engelleyeceksiniz.' Biz de bunun için çaba vereceğiz. Zor olan bu kadar büyük sevgiden mahrum kalmak, hayatını adadığınız şeylerin bir anda yok olması. Hayattaki gayemi kaybettim. Ömrümü adadığım şeyler elimden alındı. Kalbimin ortasında kocaman bir delik var ve bunun da hiç kapanmayacağını bilerek yaşayacağım."

